Responsive image


พจนานุกรมไทย-ไทย

Dictionary Thai-Thai
Main Back Next
ลับ,ลับ ๒
ลับ,ลับ ๒
ลับ ๒
ว. ที่อยู่ในที่พ้นตา, ที่อยู่ในที่ซึ่งแลไม่เห็น, เช่น ที่ลับ ประตูลับ หายลับ, ที่ปกปิดหรือควรปกปิด เช่น ความลับ หนังสือลับ ห้องลับ, มีสิ่งใดสิ่งหนึ่งบังอยู่ เช่น ของอยู่ลับฝา พระอาทิตย์ลับเหลี่ยมเขา.;

More
ลับกาย,ลับตัว | ลับตา | ลับปาก,ลับฝีปาก | ลับลมคมใน | ลับล่อ,ลับ ๆ ล่อ ๆ | ลับลี้ | ลับแล | ลับสมอง | ลับหน้า | ลับหลัง | ลับหู | ลับหูลับตา | ลัพธ์ | ลัพธิ | ลัภ | ลัภนะ | ลัภย์ | ลัมพ์ | ลัย,ลัย- | ลัยกาล | ลัยคต | ลา,ลา ๑ | ลา,ลา ๒ | ลา,ลา ๓ | ลา,ลา ๔ | ลา,ลา ๕ | ล่า | ล้า,ล้า ๑ | ล้า,ล้า ๒ | ลาก |

ตัวอย่าง ฉันรักประเทศไทย
แปลภาษาคาราโอเกะ :: การเขียนชื่อไทยเป็นอังกฤษ :: วิธีเขียนภาษาคาราโอเกะ :: ทำภาพคาราโอเกะ :: แป้นพิมพ์คีย์บอร์ดภาษาไทย
แชร์