Responsive image


พจนานุกรมไทย-ไทย

Dictionary Thai-Thai
Main Back Next
หลง
หลง
หลง
[หฺลง] ก. สําคัญผิด, เข้าใจผิด, เช่น กาหลงเข้าใจว่าไข่นกดุเหว่าเป็นไข่ของตน; หมกมุ่น, มัวเมา, คลั่งไคล้, เคลิบเคลิ้ม, เช่น หลงในอบายมุข หลงเสน่ห์; พลัด เช่น กาหลงเข้าไปในฝูงหงส์, เข้าไปแล้วหาทางออกไม่ได้ เช่น หลงป่า หลงทาง; เหลืออยู่, ตกค้างอยู่, เช่น มะม่วงหลง ฝนหลงฤดู; มีความจำเลอะเลือน, สติเฟือนไป, เช่น พอแก่ก็ชักจะหลงแล้ว; เรียกเสียงที่แผดดังผิดปรกติ หรือเสียงที่ผิดระดับเสียงดนตรีว่า เสียงหลง.;

More
หลง ๆ ลืม ๆ | หลงกล | หลงจู๊ | หลงตา,หลงหูหลงตา | หลงผิด | หลงลม,หลงลมปาก | หลงละเมอ | หลงลืม | หลงเหลือ | หลงใหล | หลงใหลได้ปลื้ม | หลด | หลน | หล่น | หลบ | หลบฉาก | หลบตา | หลบฝาก | หลบมุม | หลบลี้หนีหน้า | หลบหน้า,หลบหน้าหลบตา | หลบหนี้ | หลบหลังคา | หล่ม | หลวง | หลวงจีน | หลวงพ่อ | หลวม | หลวมตัว | หลอ |

ตัวอย่าง ฉันรักประเทศไทย
แปลภาษาคาราโอเกะ :: การเขียนชื่อไทยเป็นอังกฤษ :: วิธีเขียนภาษาคาราโอเกะ :: ทำภาพคาราโอเกะ :: แป้นพิมพ์คีย์บอร์ดภาษาไทย
แชร์