Responsive image


พจนานุกรมไทย-ไทย

Dictionary Thai-Thai
Main Back Next
อินทรีย,อินทรีย-,อินทรีย์
อินทรีย,อินทรีย-,อินทรีย์
อินทรีย-, อินทรีย์
[-ซียะ-, -ซี] น. ร่างกายและจิตใจ เช่น สํารวมอินทรีย์; สติปัญญา เช่น อินทรีย์แก่กล้า; สิ่งมีชีวิต. (ป., ส. อินฺทฺริย).;

More
อินทรียโคจร | อินทรียญาณ | อินทรียสังวร | อินทีวร | อินทุ | อินธน์ | อินฟราเรด | อินัง,อินังขังขอบ | อิ่ม | อิ่มใจ,อิ่มอกอิ่มใจ | อิ่มตัว | อิ่มหนำ | อิ่มหมีพีมัน | อิ่มเอม | อิ่มเอิบ | อิมัลชัน | อิริเดียม | อิริยา | อิริยาบถ | อิรุพเพท | อิลู | อิเล็กตรอน | อิเล็กทรอนิกส์ | อิเล็กโทน | อิศร | อิศวร | อิษฏ์,อิษฏ์ ๑ | อิษฏ์,อิษฏ์ ๒ | อิษฏี,อิษฏี ๑ | อิษฏี,อิษฏี ๒ |

ตัวอย่าง ฉันรักประเทศไทย
แปลภาษาคาราโอเกะ :: การเขียนชื่อไทยเป็นอังกฤษ :: วิธีเขียนภาษาคาราโอเกะ :: ทำภาพคาราโอเกะ :: แป้นพิมพ์คีย์บอร์ดภาษาไทย
แชร์